Rondleiding Japanse tuin in Clingendael 23 juni

De Japanse Tuin van Landgoed Clingendael is in het begin van de 20ste eeuw aangelegd door de toenmalige eigenaresse van het landgoed Clingendael, Marguerite M. Baronesse van Brienen (1871-1939). Het is de enige Japanse Tuin in Nederland van rond 1910. Het heeft daarom een hoge historische waarde. Vanaf 1954 beheert de gemeente landgoed Clingendael. Medewerkers van Haeghe Schoon en Groen van de gemeentelijke dienst Haeghe Groep onderhouden de Japanse Tuin. 

Speciaal voor leden organiseert de NJV een rondleiding door de Japanse tuin van Clingendael door de heer Johan Feijen, die als geen ander kan vertellen over deze bijzondere tuin. 

Datum: zondag 23 juni 2019

Tijd: start om 10 uur bij de hoofdingang van Clingendael, zijde Wassenaarseweg. De rondleiding duurt anderhalf tot twee uur. 

Deelname is gratis. Aanmelding is verplicht, het aantal deelnemers is maximaal 25 personen. Alleen leden van de NJV kunnen zich aanmelden voor deze rondleiding. Voor voormalig echtpaarleden die nu beiden lid zijn:  als u beiden wilt deelnemen aan de rondleiding, meldt u zich per persoon aan. 

Klik op de link voor aanmelding: hier aanmelden.

Op zoek naar Japanse tuinen deel 1

 INLEIDING

 Volgens Haruki Murakami is de juiste aanpak voor een schrijver: Observeren, observeren en nog eens observeren, en het oordelen zo lang mogelijk uitstellen.

 

 

Het is met de nodige schroom dat ik hierna iets over Japanse tuinen zal opschrijven, omdat het niet mijn vakgebied is. Samen met Ed Coenen, een bevriend hovenier in opleiding, heb ik me in mijn jonge jaren eenmalig bezondigd aan het ontwerpen van een tuin, gelegen in een nieuwbouwwijk van de stad H. in de provincie O. Deze onderhoudsvriendelijke tuin voor een echtpaar op leeftijd was een eenvoudige compositie van baksteen en betontegels, ingevuld met heide en andere beplanting, de voortuin zonder afscheiding met het trottoir, de achtertuin met aansluitend terras in hetzelfde verhardingspatroon. Het ontwerp koos hiermee ook voor een zekere distantie tot de groene zelfvoldaanheid van de tuinen in de omgeving. Tot onze grote verrassing werd er in 1972 een eerste prijs aan toegekend door de jury van de Groencommissie van de wijk. Tijdens m’n studiejaren in Rotterdam heeft de fascinatie voor ruimtelijk ontwerpen zich niet verder ontwikkeld in de richting van natuurlijke, maar van (steden)bouwkundige ruimten en van interieurs. Daarop waren wel enkele uitzonderingen,  zoals het werk uit de jaren ’70 van de ecofilosoof en landschapsarchitect Louis G. le Roy. Diens motto was: De mens kan niet zonder natuur en de natuur kan prima zonder regels. Le Roys magnum opus is de groene kathedraal in Mildam bij Heerenveen – in welhaast absolute tegenstelling tot die andere groene kathedraal, van de beeldend kunstenaar Marinus Boezem, die in Almere staat. In 2008, kort na mijn pensionering, heb ik in Kyoto en andere plaatsen een aantal Japanse tuinen geobserveerd. Nog weer later heb ik in 2016, op de grens van de ouderdom, een serie HOVO-colleges over tuinarchitectuur in Japan gevolgd in Leiden. Dat is eigenlijk alles.

In 2018 heb ik een volgende zoektocht ondernomen naar de magie van de Japanse tuin (nihon teien), met observaties op locatie, in boeken, het wereldwijde web en interviews met echte professionals. Het verslag van deze zoektocht bestaat uit de volgende opstellen.

Lees meer

Het verhaal van Lisa en Izumi

“Haar werk was haar passie. Ze heeft haar leven lang keihard gewerkt in de mode-industrie, maar die industrie bestaat uit veel te veel “Black kigyou” – zwarte bedrijven, wat in Japan betekent: bedrijven waarvoor werknemers veel uren moeten maken, ook in de weekenden werken, laag salaris en onbetaald overwerk. Toen ze ziek werd ging ze schrijven, ook een passie van haar sinds haar tienerjaren. Dat pakte ze professioneel op, ze ging naar een schrijfschool. Maar tijd om er een boek van te maken was haar helaas niet gegeven.”

NJV-lid Izumi Furuta vertelt het verhaal van haar vriendin Lisa Inumaki die in 2016 overleed. Izumi heeft, als eerbetoon aan haar vriendin, hier in Nederland een boek gemaakt van Lisa’s verhalen. Het boek heet “Atarashii shiawase”, wat “nieuw geluk” betekent. 

“We leerden elkaar kennen op de middelbare school in Nishinomiya in de prefectuur Hyogo toen we een jaar of veertien waren,” vertelt Izumi die zelf sinds 1999 in Nederland woont. “We waren niet meteen vriendinnen, we vonden elkaar, hoe zal ik het noemen, interessant. We zijn namelijk allebei nogal uitgesproken types dus we gingen vaak met elkaar in discussie. Zij daagde mij uit, en ik haar. Onze discussies konden best wel heftig zijn. Andere vriendinnen zeiden “als Izumi en Lisa samen zijn, gaan wij wel even weg.” We zaten niet bij elkaar in de klas, maar zagen elkaar buiten school. We deelden de interesse voor manga. Lisa schreef graag verhalen, en ik tekende manga. We gingen naar Comic Market, dat zijn bijeenkomsten van amateur mangatekenaars en -schrijvers. We maakten ook samen kostuums. Dat was nog voordat cosplay zo’n populaire subcultuur werd.” Na het eindexamen op de middelbare school gaat Izumi naar de universiteit om farmacie te studeren. Lisa kiest een beroepsopleiding, ze gaat naar de modeacademie om modeontwerpster te worden. In de jaren die volgen hebben de vriendinnen minder contact, al gaan ze wel samen naar een concert van Ryuchi Sakamoto waar ze beiden groot fan van zijn. 

Lees meer

Geslaagde jubileumdag

Zondag 30 september was het zover, onze kanreki jubileumdag in Hotel Okura. Ruim 120 leden hebben deelgenomen aan de lunch en de markt werd door zo’n 40 mensen bemand. Daarnaast zijn er in de middag nog tientallen bezoekers van buiten geweest. Het was een vrolijke, inspirerende middag waar we met veel plezier op terugkijken. 

We hebben een kort filmpje gemaakt met een impressie van de dag.